استقرارگاههای انسانی در فلات ایران
خبر سفر ؛ راهنمای سفر به دل جاهای ناشناخته
به گزارش ایلنا به نقل از میراثآریا:
محمود طغرایی امروز دوشنبه ۱۱ خرداد ماه ۱۴۰۵ اظهار کرد: محوطه قرهسنگی به عنوان یکی از مهم ترین محوطههای پارینه سنگی
شمال شرق ایران در سال ۱۴۰۲ شناسایی و در سال ۱۴۰۴ به ثبت ملی رسید.رئیس اداره ثبت و حرائم آثار تاریخی اداره کل میراث
فرهنگی،گردشگری و صنایعدستی خراسان رضوی ادامه داد:خصوصیات منحصر بهفرد این محوطه تاریخی،حاکی از وجود استقرار هایی
از دورههای مختلف مرحله «پلئیستوسن» بوده که اهمیت آن را در مطالعات پارینه سنگی فلات ایران دوچندان ساخته است.طغرایی
تصریح کرد: نظر به اهمیت این محوطه، عملیات گمانهزنی به منظور تدقیق عرصه و پیشنهاد حریم محوطه به سرپرستی علی صدرایی
و با مجوز پژوهشکده باستانشناسی کشور انجام شد.رئیس اداره ثبت و حرایم آثار تاریخی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع
دستی خراسان رضوی ضمن قدردانی از فرمانداری شهرستان سرخس و همراهی شرکت آب منطقهای و فرماندهی هنگ مرزی این
شهرستان در این برنامه،افزود:محدوده گستره این محوطه در حدود ۱۰۰ هکتار و در امتداد رودخانه گسترش داشته است که در دورههای
مختلف بخشهایی از محوطه توسط گروههای شکارروز-گردآورنده مورد استفاده قرارگرفته است.طغرایی گفت:امیدواریم با تدقیق عرصه
محوطههای روباز شمال شرقی ایران در گام نخست چهارچوب حقوقی حفاظت از این آثار را به شکل جدی بهبود بخشید و در مرحله بعد
مبنایی برای انجام مطالعات تکمیلی و گسترده ایجاد کرد.سرپرست تیم باستانشناسی محوطه قرهسنگی سرخس ادامه داد: علاوه بر
این، روشهای ابزارسازی موسوم به لوالوا در بخشهای مختلف محوطه در کنار حضور دست افزارهای سنگی پلئیستوسن متاخر که
عموما به عنوان سنتهای ریز ابزار و هندسیها طبقه بندی میشوند به وضوح تداوم استقرار در محوطه را به ما ارائه میدهد.(ی.حسینی)
بدون نظر! اولین نفر باشید